додому Auto's 1963-1964 Mercury Marauder: Hoe aerodynamica een kortstondig muscle car-icoon creëerde

1963-1964 Mercury Marauder: Hoe aerodynamica een kortstondig muscle car-icoon creëerde

Mercury Marauder uit 1963 De naam klinkt nu agressief, maar Mercury zei destijds alleen maar: “Wij maken snelle motoren.” Deze bijnaam verscheen voor het eerst op de heetste energiecentrales van eind jaren vijftig. Het werd in 1963 in echte voertuigen geïntroduceerd. De huidige marketingafdelingen zullen deze naam misschien niet graag horen. Ze zeggen dat dit roekeloos rijgedrag zou aanmoedigen of in strijd zou zijn met de levensstijl in de voorsteden die kopers willen. Het maakt Mercurius niet uit. Ze waren aan het jagen.

Het doel is eenvoudig. Mercury verloor zijn prestatievoordeel na 1956. Dat was het laatste jaar dat ze een grote stockcarrace wonnen tot 1963. Parnelli Jones won toen in zijn nieuwe Marauder Fastback. Dit was het begin van een NASCAR-winningsreeks die tot de jaren zeventig duurde.

Dus waarom het nieuwe lichaamsmodel? Het gaat niet alleen om esthetiek. Het draait allemaal om aerodynamica.

Waarom aerodynamica belangrijk is op het circuit

ビッグスリーはコース上での争いをやめた。それから彼らは再び始めました。 ディアボーン (フォード本社) Supe rspeedways Er zijn geen producten gevonden die aan je zoekcriteria voldoen.

Tussen 1960 en 1961 デザイナーは大きなハードトップから箱状のルーフを切り取りました。 1.5 インチ減少します。 新しいルーフラインは,後部デッキに向かってより緩やかに傾斜しています。

Lees meer しかし、それはうまくいきました。活気があるように見えます。 そして、それは十分に形式的であるため、典型的 なマーキュリーの購入者は場違いに感じません。

フォードは自社のバージョンを「スポーツハードトップ」と呼んでいます。 略奪者 がこの条件にぴったりです。フロントフェンダーに大胆な文字を入れています。 ファストバックプレデターを他のモデルと簡単に区別できます。 Tussen 1958 en 1960 初めて登場した格納式の逆傾斜リア Lees meer プレデターにはこのようなギミックはありません。

セミファストバックルーフは、再設計された下半身に完璧にマッチしています。 全幅の凹面グリルが特徴です。 Lees meer み込み、リンカーンのような外観を与えます。 3.3.3.3.3.

1963 Verkoop en specificaties

Mercury kwam oorspronkelijk in twee versies. Een Marauder met zitbank in de Monterey Custom-lijn. Kuipstoelversie met sportieve S-55 sierconsole.

De verkoop van het zesmaandsmodel is sterk. Ze verplaatsten iets minder dan 7.300 eenheden. De Galaxie Sports Hardtop van Ford deed het veel beter. Ze verkochten er meer dan 135.000. De Predators hielden echter nog steeds stand.

De Mercury Marauder uit 1964: Big Blocks en Breezeways

In 1964 werd Mercurius 25 jaar oud. Om dit te vieren keerden ze terug naar hun modelstructuur uit de late jaren vijftig. Ze hebben de prijsleider Monterey. Middelmatig geprijsde Montclair. Luxe Parklaan. Plus een parallelle Station Wagon-lijn.

Marauders vermenigvuldigden zich tot zes modellen. Elke serie omvat een hardtopcoupé en een nieuwe hardtopsedan. De stijl begon zich in 1963 te ontwikkelen. De grootste verandering zit aan de voorkant. De uitvoering van de S-55 nam vakantie. In plaats daarvan verandert de nieuwe Sport Package-optie de tweedeurs Park Lanes (inclusief de Predator) in iets soortgelijks.

De motormogelijkheden zijn aanzienlijk toegenomen. Je zou nu een big-block 427 kunnen krijgen met 410 pk. Of de versie met 425 pk. Deze waren voornamelijk bedoeld om te racen. Voor de meeste kopers is de soepele en duurzame 390 V-8 voldoende. Hij produceert 250-330 pk.

Ook wedstrijdsucces volgde. In 1964 behaalde de Marauder vijf NASCAR-overwinningen en zeven USAC-overwinningen. De Ford Galaxie presteerde nog steeds beter dan hem. Ford behaalde 30 NASCAR-overwinningen. Ze verkochten ook bijna 73.000 exemplaren. De omzet van Marauder bedroeg minder dan 34.000. Mercury is duurder dan Ford. Niet veel. Maar het kost nog steeds minder dan vergelijkbare Breezeway-modellen.

Prestaties en erfenis

De Mercury op ware grootte, geproduceerd in 1963-1964, werd vaak overschaduwd door zijn Ford-neef. Het zou niet zo moeten zijn. Ze delen hetzelfde basisplatform. De bouwkwaliteit is solide. Het rijcomfort is geweldig. De bediening is bekwaam. De V-8-prestaties zijn krachtig en stil.

De soepele 390cid Marauder is in staat om in 8-9 seconden van 0 naar 100 km/u te accelereren. De 427 deed het in bijna zeven seconden. Dat is zelfs vandaag nog spannend. Jammer dat deze auto’s niet de verzamelaarserkenning krijgen die ze verdienen. Maar dat is vaak het geval bij Mercurys versus Fords.

Het Predator-verhaal eindigt in 1964. Daar zijn twee redenen voor. Ten eerste worden sportieve full-size auto’s op straat en op het circuit vervangen door middelgrote muscle-cars. Ten tweede trokken de geheel nieuwe Mercurys uit 1965 zich terug uit de prestaties. Ze streven naar de traditionele luxe van de Lincoln Continental.

De naam Marauder maakte een iconische verschijning op de Montclair- en Park Lane-auto’s uit 1965. Daarna verdwijnt het in de machinekamer.

1963-1964 Mercury Marauder-specificaties en prestaties

De Marauder, geïntroduceerd in 1963, had een opvallend semi-fastback-silhouet. Kopers kunnen ervoor kiezen om hem te bestellen in een eenvoudige, onopgesmukte uitvoering, of te upgraden naar het prestatiegerichte S-55-pakket. In 1964 was deze eenvoud verdwenen. In plaats daarvan breidde Mercury zijn productassortiment uit. Er werden twee carrosseriemodellen gepresenteerd: coupé en hardtop, die elk zijn onderverdeeld in drie uitrustingsniveaus voor in totaal zes verschillende configuraties. Midden op de berg ligt de Montclair Marauder.

Onder de motorkap bevindt zich een 390 kubieke inch V-8. Het vermogen bedroeg oorspronkelijk 250 pk, maar werd met behulp van een carburateur met vier cilinders verhoogd tot 330 pk. Dit geldt niet alleen voor grote blokken. Voor wie op zoek was naar echte kracht, bood de Mercury in ’63 een 406 en in ’64 een ongelooflijke 427 aan.

Gedetailleerde projectspecificatie

Deze architectuur is gebaseerd op traditionele, duurzame mechanische constructies. Alle motoren waren V-8-cilinders met kopkleppen. De afmetingen vertellen het verhaal van ontheemding.

** Motor uit 1963:
* 390 cid (4,05 x 3,78): 250, 300 of 330 pk.
* 406 cid (4,13 x 3,78): 385 of 405 pk.
** Motor uit 1964:

*390 cid: 250, 266, 300 of 330 pk.
* 427 cid (4,23 x 3,78): 410 of 425 pk.

De versnellingskeuze is eenvoudig. U kunt kiezen uit handgeschakelde 3-versnellingsbak, handgeschakelde 4-versnellingsbak of 3-versnellingsbak Merc-O-Matic met overdrive. De schorsing was destijds traditioneel. De voorkant heeft een bovenste en onderste A-arm met spiraalveren. De achterkant? De starre as zit op een semi-elliptische bladveer. De rol van het remmen is overgebracht naar de trommelremmen voor en achter.

Het gewicht varieerde tussen 3.887 en 4.056 pond. De wielbasis bedraagt ​​120 inch, wat hem stevig en duurzaam maakt. Prestatiewaarden weerspiegelen dit gewicht.

  • Topsnelheid: 180 tot 200+ km/u of meer, afhankelijk van motor en transmissie.
  • 0-100 km/u: 7,0-9,5 seconden.

De 427 reed gemakkelijk voorbij de 200 km/uur. Tenzij er significante wijzigingen worden aangebracht, zal de 390-versie ongeveer 180 km/uur halen. Gewichtsoverdracht tijdens plotseling remmen met trommelremmen is een belangrijke factor die het vermogen om op snelheid te stoppen beperkt.

Context en verder lezen

** S-55 トリムからモントクレア 、特定のモデルの価格 が今日より高くなる理由が説明できるかもしれません。 427エンジンはまだ残っています

Exit mobile version