De Toyota Supra is een naam die synoniem is met Japanse prestatieauto’s, maar de reis van een Celica-uitloper naar een cultureel icoon is complexer dan velen beseffen. Gedurende tientallen jaren heeft de Supra zich ontwikkeld in verschillende generaties, die elk de veranderende autotrends en de technische ambities van Toyota weerspiegelen. Dit artikel schetst de evolutie van elke Supra-generatie, vanaf het bescheiden begin tot de controversiële moderne heropleving.
De eerste stap: Celica Supra (A40, 1979-1981)
Het verhaal begint in 1979 met de Celica Supra – in Japan aanvankelijk bekend als de Celica XX. Het was in wezen een verlengde zescilinderversie van de Celica, gemaakt om te concurreren met rivalen als de Datsun Z. Deze eerste versie gaf prioriteit aan comfort boven prestaties, met een lang, enigszins koninklijk ontwerp en een focus op cruisen in plaats van agressief rijgedrag. Periodebeoordelingen bevestigen dit en beschrijven een “wentelend” rijgedrag en onderstuur. Toch legde het de basis voor wat er daarna zou komen.
Het tweede bedrijf: Celica Supra (A60, 1982-1986)
De A60 Supra markeerde een keerpunt. Hij werd uitgebracht in 1982 en had een agressiever, op muscle-cars geïnspireerd ontwerp en, cruciaal, een turbomotor. De inbreng van Lotus verfijnde het rijgedrag met onafhankelijke wielophanging rondom, en de A60 kende zelfs racesuccessen, waarbij coureur Win Percy overwinningen behaalde in Britse toerwagencompetities. Deze generatie was een teken van Toyota’s serieuze intentie om te concurreren in het prestatiesegment.
De doorbraak: Supra (A70, 1986-1993)
Er brak een cruciaal moment aan met de A70, toen Toyota eindelijk de naam ‘Celica’ liet vallen, wat een duidelijke scheiding aangaf. Deze generatie verzachtte de randen van het ontwerp van de A60 en introduceerde de baanbrekende 1JZ-GTE twin-turbomotor in Japan. De A70 was ook uitgerust met Toyota Electronically Modulated Suspension (TEMS), een vroege vorm van verstelbare dempers. Hoewel de A70 werd overschaduwd door zijn opvolger, was hij een cruciale stap in de richting van de ontwikkeling van de Supra als een op zichzelf staande sportwagen.
Het icoon: Supra (A80, 1994-2002)
De A80 Supra – vaak eenvoudigweg Mk4 genoemd – is de generatie die de legendarische status van de auto heeft bevestigd. Aangedreven door de legendarische 2JZ-motor, combineerde hij een vloeiend ontwerp met rauwe tuningmogelijkheden. Ondanks dat de cijfers over het fabrieksvermogen beperkt werden door een “gentleman’s Agreement” in Japan, bleek de 2JZ ongelooflijk robuust en in staat om enorme vermogensupgrades aan te kunnen.
De culturele impact van de A80 explodeerde met de release van The Fast and the Furious in 2001, waarin Paul Walker in de climax van de film in een feloranje Supra reed. Dit zorgde ervoor dat de auto mainstream erkenning kreeg, waardoor hij een symbool werd van de tunercultuur. Tegenwoordig hebben schone A80’s prijzen van zes cijfers, wat hun zeldzaamheid en wenselijkheid weerspiegelt.
De heropleving: Supra (A90, 2020-2026)
Na een lange pauze introduceerde Toyota de Supra in 2019 opnieuw met de A90-generatie. Het nieuwe model veroorzaakte controverse vanwege de nauwe samenwerking met BMW. De A90 deelt zijn chassis en motor (BMW’s B58 zescilinder in lijn) met de BMW Z4, wat leidt tot beschuldigingen dat hij meer Duits dan Japans is.
Ondanks de kritiek is de A90 een capabele sportwagen, geprezen om zijn rijgedrag en prestaties. Toyota loste uiteindelijk de grootste klacht op door in latere modellen een handgeschakelde versnellingsbak aan te bieden. De productie van de A90 eindigt in 2026, waardoor liefhebbers zich afvragen wat de toekomst brengt.
Wat is het volgende?
Geruchten suggereren dat de volgende Supra (Mk6) een hybride met middenmotor zou kunnen zijn met ongeveer 500 pk. Hoewel niet bevestigd, benadrukt deze speculatie Toyota’s voortdurende ambitie voor het Supra-naamplaatje. De auto is van een eenvoudige spin-off van Celica uitgegroeid tot een cultureel icoon, en de evolutie ervan is nog lang niet voorbij.
Het verhaal van de Toyota Supra is een bewijs van de kracht van techniek, culturele impact en de blijvende aantrekkingskracht van een goed uitgevoerde sportwagen. Vanaf zijn bescheiden oorsprong tot zijn moderne heropleving blijft de Supra een symbool van autopassie en innovatie.
