Stellantis heeft een persbericht laten vallen. Niet om een nieuwe auto aan te kondigen, maar om een geruststelling te fluisteren: Alfa Romeo gaat niet dood.
Dat was nodig omdat de groep Alfa op Investor Day al als een ‘regionaal’ merk had bestempeld. Zittend naast Chrysler, Dodge, Opel. Geen onderdeel van de Big Four: Fiat, Jeep, Peugeot, Ram. Dat zijn de zware slagmensen. Degenen die de eerste kansen krijgen op nieuwe mondiale activa. Alfa is nu tweede klasse. Het moet gebruik maken van wat de grote jongens bouwen en proberen het er Italiaans uit te laten zien.
Klinkt dat spannend? Nee.
“Het merk zal de troeven benutten die onder de vier kernmerken van Stellantis zijn geïntroduceerd en deze onderscheidend maken.”
Vertaling: deelplatforms. Bespaar geld.
Er zijn slechts vijf previews in het deck. Twee nieuwe auto’s. Een C-SUV. Een “Nieuw Bottega Fuorserie Project” (eigenlijk dure eenmalige exemplaren zoals de 33 Stradode). En een hatchback.
De kleine dingen komen op de eerste plaats.
Het nieuwe publiek op instapniveau
De Junior blijft. Het werd gelanceerd in 2023-24 (datums worden wazig) en krijgt later een vernieuwing. Het opent de line-up. Betaalbaar. Eenvoudig.
Volgende? Een hatchback uit het C-segment. Denk aan Corolla-formaat. Giulietta-formaat. Alfa verliet die markt toen ze in 2020 de Giulietta om zeep brachten, een grote fout. Ze willen het merk terug in het kleine hatchback-spel. Deze nieuwe bevindt zich op de STLA One -architectuur. “Multi-energie” betekent dat het waarschijnlijk hybriden aanbiedt.
Launch? Na 2027.
Het bouwt voort op iconen als de 147. Nostalgie is nu de merkstrategie.
De verwarring van de middelgrote bedrijven
De C-SUV komt na de hatchback.
STLA M-platform. Toyota RAV4-formaat.
Stellantis besteedt de helft van hun presentaties aan praten over STLA One. Het is een consolidatie. Kleine, middelgrote en grote platforms samengevoegd tot één schaalbaar beest. Ze claimen een kostenbesparing van 20%. Gemeenschappelijke interfaces. Gedeelde technologie.
Het bevindt zich boven de Tonale. De Tonale is veilig. Stellantis noemt het een ‘sterke pijler’. De C-SUV vult het gat.
Maar hoe anders zal hij zijn ten opzichte van de Peugeot 308? Of de Citroën? Als het platform hetzelfde is, moet de ziel in de styling zitten. Laten we hopen dat de ontwerpers het daarmee eens zijn.
De olifant in de kamer: Giulia en Stelvio
Dit is het rommelige deel.
Weet je nog dat ze EV-only opvolgers beloofden voor de Giulia en Stelvio? 2025 voor Stelvio. 2026 voor Giulia. Allemaal elektrisch. Vetgedrukt.
Het gebeurde niet.
Patentlekken begin 2025 lieten een nieuwe Stelvio zien. In oktober 2025 gaf Alfa toe dat de huidige Giorgio-platformmodellen in ieder geval tot 2027 blijven. Er blijven verbrandingsmotoren. Ze hebben hun deadline voor alleen EV’s teruggedraaid. De markt veranderde. Kopers kopen nog steeds hybrides, mild-hybrides en zelfs benzineauto’s als ze karakter hebben.
Volgens rapporten arriveren de daadwerkelijke vervangingen in 2028.
Niet “na 2027.” In 2028? Misschien later. Wie weet? De tijdlijn is papperig.
“Oplossingen onderzoeken om te kunnen blijven concurreren in het D-segment.”
De Quadrifoglios blijven tot volgend jaar. Goed. We hebben ze nodig zolang we ze hebben. Dan komt het nieuwe D-segment. “Flexibele platforms.” “Multi-energieoplossingen.”
Klinkt als meer hybride spul. Minder zuiverheid. Meer praktisch.
En hoe zit het met het vlaggenschip E-SUV?
Weg. Gesloopt. Het sluit aan op een kerkhof van geannuleerde Alfa’s. Herinner je je de grote sedan/SUV die in 2018 gepland stond onder de dagen van Fiat Chrysler? Die heeft van geen van beide het licht gezien. De kloof tussen de Tonale/C-SUV en Maserati groeit.
Is het dood?
Nee. Maar het is ook niet onafhankelijk.
Maserati bouwt twee grote nieuwe modellen (auto uit het E-segment en SUV). Alfa zit eronder. Halverwege het werk doen. Het gebruik van bedrijfstechnologie. Ik probeer ‘iconisch’ te zijn.
“Verdere details zullen in een laat stadium worden gecommuniceerd.”
Ze moesten het zeggen. Zoals ze vorig jaar voor Maserati deden. ‘Maak je geen zorgen. Het kan ons nog steeds schelen.’
Het is geen totale plotwending. De modellen zouden sowieso overstappen naar groepsplatformen. De huidige auto’s staan op een tien jaar oude architectuur (Giorgio) die nauwelijks iets anders produceerde.
Dus. Je hebt de Junior. Het C-luik. De C-SUV. En misschien wel de nieuwe Giulia.
Tegen 2030 is Alfa eigenlijk een Stellantis met een badge, rode strepen en hoop.
