Sztuczna inteligencja zasadniczo zmienia sposób, w jaki projektujemy, zarządzamy i sprzedajemy samochody. Jest głośno, jest wszędzie. Ford wie o tym lepiej niż ktokolwiek inny. Dlatego z okazji Narodowego Dnia AI marka zdecydowała się nie wypuszczać nowego oprogramowania wspomagającego kierowcę ani nie reklamować nieporadnego asystenta głosowego. Zamiast tego zrobił nieoczekiwany krok: obejrzał się za siebie.
Ford wykorzystał zaawansowane narzędzia do tworzenia wideo oparte na sztucznej inteligencji, aby ożywić ducha przeszłości – samochód koncepcyjny Ford Aurora z 1964 roku. To nie jest tylko chwyt marketingowy, nostalgia za dawnymi czasami. To wyraźne przypomnienie, że firma wiedziała już, dokąd zmierza technologia samochodowa, zanim stało się to dla kogokolwiek oczywiste.
Aurora była wehikułem czasu
Aurora została zaprezentowana na Wystawie Światowej w Nowym Jorku w 1964 roku. Należała do serii samochodów koncepcyjnych Forda „X-Cars”, stworzonych wyłącznie w celu testowania śmiałych pomysłów w zakresie designu, technologii i aerodynamiki. Nikt nie spodziewał się, że ktoś kupi taki samochód. Plan był prosty: pokazać, wywołać dyskusję, a następnie ukryć w muzeum.
Teraz wszystko dzieje się inaczej. Ford stworzył film promocyjny dla Aurory, stylizowany na epokę. Do wygenerowania sztucznej inteligencji wykorzystano archiwalne zdjęcia, oryginalne szkice projektowe i materiały prasowe jako dane szkoleniowe. Rezultat wygląda jak reklama z 1964 roku, która nigdy nie została wyemitowana. Tempo opowieści jest vintage, slang odpowiada epoce.
Ale jak wygląda sam samochód? Czuje się nieprzyjemnie nowocześnie.
Jeśli przyjrzysz się bliżej funkcjom, które Ford wymyślił w połowie lat 60., większość z nich występuje w samochodach, które można dziś kupić. Przepaść między koncepcją a produkcją w 1964 roku była kolosalna. Wprowadzając Aurorę, Ford zamknął tę lukę przez przypadek – a może przez zwykły przypadek.
Nawigacja przed GPS była marzeniem
Jak kierowcy znajdowali drogę przed Mapami Google? Aurora nie polegała wyłącznie na intuicji. Ford wyposażył swój pojazd w prymitywny system nawigacji na długo przed pojawieniem się terminu „GPS”.
Oceń to. Ledwo przyzwyczajamy się do wyświetlaczy przeziernych (HUD) w samochodach głównego nurtu, a ten 60-letni prototyp miał już swoje rozwiązanie.
Aurora została również wyposażona w szklany dach. Ale nie tylko szkło. Po naciśnięciu przycisku można było zmienić kolor z przezroczystego na matowy. W 1964 roku brzmiało to jak science fiction. Dziś nazywa się je szkłem elektrochromowym. Cadillac używa go w Celestiq, a inne marki premium oferują opcje w całej swojej ofercie. Ford wdrożył tę funkcję, zanim w ogóle opracował technologię akumulatorów wystarczającą do zapewnienia energooszczędności.
Pokój dzienny na kółkach
Wejdź do środka, a Aurora przestanie przypominać kombi. Wygląda jak część wypoczynkowa.
Ford przewidział kabinę z wieloma strefami klimatyzacji. Zapewniono chłodnię na napoje. Ekrany rozrywkowe na tylnych siedzeniach. Krzesła w stylu wypoczynkowym, które zachęcają do relaksu, nie tylko podczas jazdy.
Czy nowoczesny SUV jest inny? Spróbuj już dziś otworzyć drzwi średniej wielkości SUV-a. Będziesz miał to samo uczucie. Technologia jest oczywiście lepsza. Noga może być swobodniej dopasowana. Jednak podstawowa filozofia pozostaje ta sama: samochód jako trzecia przestrzeń życiowa.
Aurora osiąga to dzięki swoim rozmiarom.
Mówimy o poważnym śladzie (wymiarach). Koncepcja miała 227 cali długości. Rozstaw osi? 131 cali. To więcej niż największy obecnie SUV Forda. Ford Expedition MAX ma długość 221,7 cala i rozstaw osi 131,5 cala. Aurora była dłuższa, szersza i wyraźnie zaprojektowana z myślą o przestrzeni jako podstawowej walucie komfortu.
Kierownice przed Teslą
W tym miejscu pojawia się ironia.
W Aurorze zamiast tradycyjnej okrągłej kierownicy zastosowano „jarzmo” kierownicze. Ford podkreślił, że zapewnia prostą blokadę półobrotową. To było praktyczne. Minimalistyczny.
Później Tesla spopularyzował ten właśnie mechanizm w Cybertrucku. Ta sama logika półobrotu. Ten sam kształt włóczni. Ford udokumentował to w 1964 roku i poszedł dalej. Tesla wznowił ten pomysł sześćdziesiąt lat później.
Czy Ford kopiował siebie z przyszłości? A może po prostu zdali sobie sprawę, że kierownica nie jest już jedyną odpowiedzią?
Prognozy, które nie przetrwały epoki
Nie każdy pomysł Aurory przetrwał do 1965 roku, nie mówiąc już o latach dwudziestych XX wieku.
Ford zaprojektował wydzielony plac zabaw dla dzieci. Przestrzeń ta została oddzielona od reszty kabiny elektrycznie sterowanymi szklanymi przegrodami. Miał własne centrum radiowe. Własny system klimatyzacji. Rodzice mogli „zamknąć” swoje dzieci w tym przedziale, zachowując przy tym widoczność.
Istnieją również obrotowe siedzenia i świecące elektroluminescencyjne elementy nadwozia.
Czy to wszystko zostało zachowane? Nie. Koncepcja kącika gier nadal w dużej mierze ogranicza się do drogich minivanów klasy premium lub modyfikacji na rynku wtórnym. Świetliste obramowanie zniknęło, gdy wszędzie zaczęto wyposażać diody LED. Jednak podstawowa idea – mówiąca, że przestrzenie wewnętrzne powinny być strefami dostosowywalnymi – stała się obecnie standardem branżowym.
Dlaczego koncepcje są dziś ważne
Samochody koncepcyjne są często nazywane samochodami fantasy. Rzadko kiedy są gotowe do masowej produkcji. Za drogie. Zbyt dziwne. Zbyt radykalne.
Ale Aurora udowadnia, że służą one innemu celowi. To nie są przewidywania. To są eksperymenty.
Inżynierowie Forda wyprzedzili swoje czasy przy tym projekcie o dziesięciolecia. Zidentyfikowali trendy – nawigację, szyby elektrochromowe, kierownice typu proca, wnętrza modułowe – bez infrastruktury do ich wdrożenia.
Dziś sztuczna inteligencja przyspiesza ten proces. Możemy szybciej symulować projekty. Wizualizacje możemy wygenerować błyskawicznie. Jednak podstawowe ludzkie pragnienia nie uległy zmianie. Chcemy samochodów, które są mądrzejsze, cichsze i bardziej przestronne, niż pozwalają na to współczesne drogi.
Aurora z 1964 roku też tego chciała. Po prostu nie miała wystarczającej ilości kodu, aby urzeczywistnić te pomysły. Teraz, dzięki połączeniu materiałów archiwalnych i generatywnej sztucznej inteligencji, możemy wreszcie zobaczyć, o czym Ford przez cały czas myślał.
Aż strach zdać sobie sprawę, jak bardzo mieli rację.
I szczerze? Zastanawiasz się, jak tegoroczne koncepcje będą wyglądać za sześćdziesiąt lat. Być może to my będziemy wydawać się dziwni.
