Je moet goed zoeken om zoiets als dit te vinden.
De meeste autokopers beschouwen het Mercury-merk van Ford Motor Company als een overblijfsel uit het begin van de jaren 2000, of als een alternatief uit het middensegment voor Ford. Het stierf in 2010. Maar voordat het verdween, droeg het een erfenis van chroom, hout en uitstraling met zich mee. Nu verschijnt die geschiedenis op Bring a Trailer en komt in zicht met een zeldzaam, door de fabriek goedgekeurd 4×4-systeem dat aan het onderstel is vastgeschroefd.
Dit is niet alleen een statisch verzamelstuk. Het is een functionele machine.
Het staat nu vermeld als advertentie voor een Marmon-Herryton Mercury Woody Wagon uit 1948. Ja, Marmon-Herrington. Die naam hoort thuis in elke discussie over de Amerikaanse 4×4-geschiedenis. Het bedrijf, gevestigd in Indianapolis, begon met het maken van conversies voor Willys en Jeepster, en in de jaren veertig schakelden ze Ford-dealers in om deze conversies gloednieuw te verkopen. Tegenwoordig is dat bijna ondenkbaar, maar als je eind jaren veertig vierwielaandrijving wilde voor een civiele sedan, ging je naar Marmon-Herrington en betaalde.
Deze specifieke wagen is voorzien van de Marmon-Herrington-aandrijflijn.
Kijk naar de carrosserie. De ‘houtachtige’ esthetiek – massieve panelen van natuurlijk hout die het glas omlijsten – was destijds standaardluxe. De meeste auto’s waren van staal en geverfd om er duur uit te zien. Deze gebruikten echt hout. Honderd stukjes. Dit voorbeeld bewaart dat ambacht. De houten constructie kan wedijveren met een Napoleontisch zeilschip. Het is zwaar, ja, maar het heeft ziel.
De aandrijflijn vertelt een ander verhaal. Onder de motorkap ligt een 255-cubie V8 met platte kop. Hij produceert ongeveer 100 pk. Niet genoeg voor moderne snelwegen. Het levert voldoende op voor onverharde weggetjes. Daar waren deze auto’s voor. De platte kop is eenvoudig. Betrouwbaar, als je het onderhoudt. Hij duwt lucht door een handgeschakelde transmissie met 3 versnellingen die is uitgerust met synchromesh. Je kunt hiermee over de weg rijden zonder de versnellingen uit elkaar te halen elke keer dat je langzamer gaat rijden voor een stopbord.
Er zijn drie rijen zitbanken. Je kunt de familie inpakken. Of het varsity-honkbalteam. Misschien allebei, als ze op de stoelen passen. De laadcapaciteit is ruim voldoende voor bagage of uitrusting, wat logisch is gezien de robuuste onderbouw van het voertuig. Het was ontworpen voor verkenning voordat verkenning een marketingterm was voor SUV’s met leren stoelen.
Waarom een oud bos in de buurt houden?
Het doet meer dan alleen maar mooi staan in een showroom.
Dit specifieke exemplaar is opnieuw afgewerkt en is opgeslagen in meerdere privécollecties. Dat betekent dat hij niet in de regen heeft gestaan. Hij at geen roest, althans niet slecht. Recente onderhoudsgegevens duiden op een volledige motor- en transmissie-inspectie, remwerkzaamheden en noodzakelijke asreparaties. Alle vakjes zijn aangevinkt. De auto loopt en rijdt. Het voelt levend.
Is het snel?
Nee. Alles boven de 60 km/u wordt luid en een beetje angstig voor zo’n oude machine. Dat is geen fout; dat is een parameter. Deze Mercury is hier niet voor snelheidsrecords. Het is om te cruisen. Voor het tekenen van ogen. Voor zomerexpedities waarbij de bestemming minder belangrijk is dan de reis over een stoffig pad.
In het interieur zijn een paar moderne trucjes weggestopt. Kijk naar de vintage AM-radio op het dashboard. Onder het periode-correcte frontje verbergt een Bluetooth-module. U kunt uw telefoon aansluiten terwijl u de authentieke jaren 40-esthetiek behoudt. Er zit ook een kwartsklok onder de glazen rand van het dashboard, die ervoor zorgt dat hij daadwerkelijk de juiste tijd aangeeft, ook al ziet hij eruit alsof hij in een noir-film thuishoort.
Wie koopt dit?
Iemand die een auto wil die gesprekken op gang brengt. Een wagen uit 1948 met 4×4 is zeldzaam, zelfs zonder de Marmon-Herrington-doos aan de zijkant. Met het? Je kijkt naar een eenhoorn. De ombouw maakt het voertuig aanzienlijk wenselijker voor daadwerkelijk offroad- of slecht weergebruik dan de standaard achterwielaangedreven wagons die de markt overspoelen.
Ford ging verder. Lincoln bestaat als het luxe anker van het merk, en Mercury’s plek in de line-up was lastig, gevangen tussen de zuinige Ford en de luxe Lincoln. Sommigen zeggen dat Ford ongelijk had door Mercury te vermoorden.
Auto’s als deze Woody uit 1948 doen anders vermoeden. Of beter gezegd: ze suggereren dat het de moeite waard was om Mercurius in huis te hebben tijdens de naoorlogse bloei, toen creativiteit er echt toe deed.
De veiling op Bring a Trailer eindigt op 22 juli. Als je dit stukje autogeschiedenis wilt, moet je misschien sneller rijden dan een V8 met platte kop een zware lading mensen van een heuvel kan trekken. De klok tikt, ook al doet de wagen het liever rustig aan.
