Duitsland heeft een econoom die denkt dat het mogelijk is. Echt. Moritz Schularick. Voorzitter van het Kiel Instituut. Hij keek in de afgrond van de consolidatie van de auto-industrie en zei hallo. Zijn mening? BYD koopt Volkswagen. Niet misschien. Waarschijnlijk.
“Volkswagen wordt waarschijnlijk gekocht…”
De Duitse reus bloedt. Langzaam maar zeker. De verkopen in China dalen. De lokale rivalen zijn hevig. EV-ontwikkelingskosten? Astronomisch. Software is een puinhoop. VW is aan het reorganiseren. Moeilijk. Tienduizenden banen zouden kunnen verdwijnen. Planten sluiten. Activa worden verkocht alleen maar om te overleven.
Niall Ferguson was het daarmee eens. In dezelfde chat van de Süddeutsche Zeitung waarschuwde hij dat Europa achter het stuur slaapt. China stopt geld in elektrische auto’s. Europa gaapt. Ferguson voorspelt dat Chinese auto’s binnenkort de Europese garages zullen vullen. Hij stelt een afweging voor. Chinese merken binnenlaten? Zeker. Bouw hier eerst auto’s. Gebruik toegang als hefboom. Slim? Misschien. Te laat? Waarschijnlijk.
Er ligt geen aanbod op tafel. Geen. Maar het gefluister is luid.
Porsche – historisch gezien de geldkoe – bloedt ook geld. De winst daalde met 93%. Ze willen hun belang in Bugatti Rimac dumpen. Er doen geruchten de ronde over de verkoop van Lamborghini of Ducati. Zelfs de softwaredivisie Cariad faalde. Zo hard dat VW draaide. Miljarden stroomden in plaats daarvan in partnerschappen. Rivaans. Xpeng. Techniek lenen. Snelheid kopen.
Waarom het wiel opnieuw uitvinden als je gewoon de fabriek kunt kopen?
Analisten beweren dat dit hakspel VW slanker maakt. Scherper. Aantrekkelijker? Misschien. Een opgeblazen beer is gemakkelijker te laten struikelen. Een magere vecht terug.
Het punt van Schularick blijft staan, ongeacht de feitelijke waarschijnlijkheid van een fusie. De dynamiek keerde om. Chinese makers zijn niet langer alleen maar goedkope rivalen. Ze hebben diepe zakken. Diep genoeg om erfenis te kopen. BYD is enorm. Mondiale schaal. Financiële spierkracht. Theoretisch zouden ze kunnen.
Politieke hindernissen zouden nachtmerriebrandstof zijn. Het toezicht op de regelgeving in heel Europa zou intens zijn.
En hoe zit het met de VS? De beperkingen op verbonden voertuigtechnologie worden strenger. Chinese gegevens. Amerikaans vermoeden. De deal stuit daar op een muur.
Maar hier achter? De angst is reëel. De vraag gaat niet echt over de overname van Volkswagen door BYD volgende maand. Het gaat erom wie nu de eigenaar is van het verhaal. Het landschap veranderde terwijl Europa een commissievergadering hield. Nu hebben de concurrenten de chequeboekjes in handen.
Open einde. Of misschien gewoon open wonden. 📉
