Kijk ernaar.
Kijk er maar eens naar. De Ferrari HC25 is niet een auto voor iedereen, en eerlijk? Dat is het punt. Het is een ‘pure, compromisloze roll-top’, rechtstreeks uit Maranello’s Special Projects-atelier, gereserveerd voor klanten met te veel geld en een zeer specifieke smaak. Geluksmomentje, nietwaar.
Flavio Manzoni, hoofd design, wilde iets dat vooruitblikt en tegelijkertijd de aankomende F80-hypercar weerspiegelt. Dus hebben ze dit gebouwd.
Het heeft rondingen. Grote. Wulps, bijna, maar afgestemd om het glas te verbergen en de schouders te laten zakken. Een glanzende zwarte band wikkelt zich rond het midden en splijt de matte Moonlight Grey-verf. Het is ook niet alleen maar decoratie. Daar gaat lucht naar binnen. De pijlvorm langs de zijkant is een trucje voor het oog en voegt momentum toe waar dat niet zou moeten zijn, waardoor de enorme achterste heupen worden benadrukt.
Zelfs de lampen zijn op maat gemaakt. Dankzij nieuwe technologie kunnen ze dunnere lenzen maken, een primeur voor Ferrari. De DRL’s? Boemerang-vormig. Uniek. Binnenin keert het boemerangthema terug op de stoelen: gele stiksels tegen grijze stof. Verfrissend om iets te zien dat niet alleen uit koolstofvezel en overal geplakt Alcantara bestaat.
Onderhuids zijn de zaken echter eenvoudiger.
Gebaseerd op het oudere F8 Spider-platform. Niet de hybride 296 GTS waar niemand goed over praat. Geen plug-in hybride complicaties. Gewoon een 3,9-liter twin-turbo V8 die tot 8.000 tpm schreeuwt. 710 pk. Allemaal naar de achterwielen gestuurd. De uitlaten zitten recht boven de agressieve diffuser en zingen luid en trots.
Ferrari begon deze speciale projecten al in 2008. We hebben al eerder gekke dingen gezien. Ken je de SP1 2 EC van Eric Clapton nog? Geïnspireerd door de 512 BB uiteraard. Het maken van elk van deze eenmalige exemplaren duurt ongeveer twee jaar. De klant zit bij elke stap in de stoel.
Hoeveel is twee jaar voor hen waard?
