Aardgas is niet langer slechts een industriële curiositeit. Je ziet dat het steeds vaker gemeentelijke bussen en commerciële wagenparken aandrijft. Maar er is een fysieke vangst. De brandstof werkt alleen als je hem goed verpakt. Het comprimeren van het gas verhoogt de energiedichtheid per volume. Het maakt opslag mogelijk. Het maakt het voertuigbereik praktisch. Zonder compressie werken aardgasvoertuigen eenvoudigweg niet op schaal.
De vraag blijft: hoe wordt aardgas precies gecomprimeerd tot deze hoge druk?
De membraancompressormethode
Industriestandaarden wijzen op één dominante oplossing. De membraancompressor. Het is niet de enige manier om gas te comprimeren. Er bestaan andere methoden. Maar voor aardgas is dit ontwerp de beste keuze.
De machine is gebaseerd op een reeks kamers. Elke kamer herbergt een speciaal ontworpen membraan. De opstelling is sequentieel. Gas komt de eerste kamer binnen. Het membraan vernauwt. Het volume krimpt. De druk stijgt.
Zodra die eerste kamer vol is, herhaalt het proces zich. Het gas beweegt naar de volgende kamer. Die kamer is kleiner. Het membraan knijpt opnieuw. Het gas beweegt langs de lijn. Stap voor stap. Kamer voor kamer. Totdat de gewenste druk is bereikt.
Opslag onder druk
Het proces eindigt niet bij de compressor. Eenmaal gecomprimeerd moet het gas vastgehouden worden. Het vereist robuuste tanks. Deze tanks handhaven de druk. Ze houden de brandstof gereed voor injectie. Zonder hen gaat de energie verloren. Het systeem faalt.
De membraancompressor is de meest gebruikte methode om aardgas voor voertuigen te comprimeren.
Deze methode geeft prioriteit aan betrouwbaarheid. Het membraan scheidt het gas van de mechanische aandrijving. Het vermindert de vervuiling. Het verlengt de onderhoudsintervallen. Daarom zie je deze compressoren bij tankstations. Ze werken. Ze duren. Zij houden de vloot in beweging.
